Leiden door te volgen

“Hier sta ik goed. Dit is de plek waar ik moet zijn”, zegt mijn cliënte. Ze staat stevig in het gras, met wild wapperende haren in de frisse voorjaarswind. Het Tog Chöd zwaard in haar handen wijst recht naar voren, als een richtingaanwijzer.
 
Voordat de transformatiesessie begon, sprak ze openhartig over de obstakels op haar pad. Hoe ze probeert om haar leven als alleenstaande moeder in goede banen te leiden. Het beste wil voor haar kind. Zich soms machteloos voelt over het gedrag van anderen. Als ze probeert er invloed op uit te oefenen, ervaart ze vaak het tegengestelde van wat ze voor ogen heeft.
 
Hoe vaak komen we dat niet tegen in ons leven? Je wilt iets bereiken en de ander die je daar voor nodig hebt of denkt te hebben, beweegt niet mee. Integendeel. Die zet de hakken in het zand en volgt een andere agenda. Over en weer groeit de weerstand. Ongemerkt kom je vast te zitten in een patroon van onmacht en frustratie. Je probeert de situatie te controleren of naar je hand te zetten. Vergeet het maar. Het werkt niet.
 
Leiderschap nemen over je leven gaat niet samen met controle uitoefenen over anderen. Je hebt geen zeggenschap over hoe een ander moet denken, voelen of zich gedragen. Ook al bedoel je het goed, het is vragen om problemen en leidt eerder tot verwijdering dan verbinding.
 
Tegelijkertijd nodig een obstakel dat met weerstand gepaard gaat uit om te onderzoeken waar je goede bedoelingen vandaan komen. Onder zinnetjes als: “Het zou zo goed voor haar zijn om…”of: “Als ‘ie zich zus en zo op zou stellen dan..,” schuilt meestal een angst om iets te verliezen. De reactie die er op volgt is dat je iets vast gaat grijpen of juist afwijst. Vermoeiend en uitputtend. Het houdt je gevangen in de krampachtige modus die controle heet.
 
Verantwoordelijkheid nemen over je eigen gedachten, gevoelens en gedrag is des te krachtiger. Het besluit nemen om geen slachtoffer meer te zijn, of je niet meer afhankelijk te maken van andermans grillen. Wat je niet vast grijpt, hoef je ook niet los te laten. Simple, but not easy. Eerst moet je in de gaten krijgen dát je iets vast grijpt, wát je vast wilt houden en welke drijfveer er aan ten grondslag ligt. Vervolgens kun je een keuze maken of je er iets mee wilt of niet.
 
Het Tog Chöd zwaard is een geweldig instrument om dat te ervaren, omdat het je voortdurend spiegelt. Hoe houd je het vast, krampachtig of losjes? Op welke manier breng je het in beweging, vanuit spanning of flow? Beweeg je zoals je denkt dat het “moet”, of laat je je bewegen?
 
“Ik krijg het zwaard niet meer opgetild!”, roept mijn cliënte.
Waar de zwaardpunt eerst naar de hemel reikte, blijft het nu halverwege steken. Niet in de zin van klem gezet, maar zich losmakend van gehechtheid aan een oud patroon.“Voel wat er gebeurt en volg het zwaard. Het weet de weg”, antwoord ik. Ze keert terug naar het open veld. Haar zwaard zwaait alle kanten op, de ruimte doorklievend en ruimte scheppend. Tot dat het genoeg is en ze zich neervlijt in het gras.
 
Soms betekent leiden dat je bewust op iets af stapt, of juist standvastig op je plek blijft staan. Soms betekent leiden dat je je overgeeft, door te voelen waar je zijn moet en dat te volgen. Het volgen van het zwaard staat gelijk aan het volgen van je hart. Het hart is de kapitein op een schip, dat liefdevol de koers aangeeft. Ook al weet je de eindbestemming nog niet, je stapt vol vertrouwen en goede moed aan dek. In afwachting van de reis.
 
https://www.janetkunst.nl/tog-chod-transformatiesessie/
Volg en deel dit bericht

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.