Je ouders aannemen ~ Moederliefde

In mijn droom bezoek ik een vriendin die een feestje geeft. Ik ben zo vrij om mijn moeder mee te nemen, die mijn vriendin in het echte leven slechts één keer ontmoet heeft. 

Bij het afscheid omhelst mijn moeder haar innig en ik zie hoe mijn vriendin deze koestering helemaal ontvangt. “Mama, denk je wel aan Corona?”, vraag ik bezorgd. Maar de liefde wint het van de angst. Ik zie in de droom hoe mijn vriendin zich laaft en voedt aan deze omhelzing.

Dit beeld kan twee dingen betekenen. Het zou kunnen zijn dat ik in het dagelijks leven mijn moeder “beschikbaar” stel aan anderen en als dochter mijn plek bij haar niet durf of weet in te nemen. Het kan ook zijn dat het hier niet om mijn moeder als persoon gaat, maar om een diepe behoefte aan moederliefde bij mijn vriendin en/of bij mijzelf. De droom maakt mij bewust van de band die ik met mijn moeder heb en wat ik mis.

Als ik mijn droom deel met mijn vriendin, is ze diep geraakt. Het heeft haar in het leven veel aan moederliefde ontbroken, omdat haar moeder emotioneel niet beschikbaar voor haar was. Ze ervaart dit als pijnlijk en traumatisch. Het ontberen van moederliefde voelt als een diepe wond die nog niet is geheeld. Waarom is de moeder-dochterband zo belangrijk?

De band met je moeder in je kindertijd is van levensbelang, omdat jouw welzijn afhankelijk is van haar. Zij draagt, baart en voedt en verzorgt je. Zij is de eerste persoon met wie je een intieme relatie opbouwt in je leven. Jouw relatie met haar is van invloed op hoe je later relaties aangaat. Zij leert aan jou, haar dochter hoe het is om een vrouw te zijn.

Dit wordt lastig als je moeder emotioneel niet beschikbaar voor jou is geweest. De band met je moeder is enerzijds innig en intiem en anderzijds complex en kwetsbaar. Naast liefde en verbondenheid vraagt het ook om het vermogen elkaar los te kunnen laten, zonder de band te verbreken.

Het kan zijn dat de band met je moeder zich niet ontwikkeld heeft en vroegtijdig verbroken werd of verstoord raakte. Zij was bijvoorbeeld ziek of ziekelijk, emotioneel overbelast, behoeftig of depressief, waardoor ze je niet de aandacht kon geven die je nodig had. Misschien nam je al vroeg de hulpverlenersrol op je en ben je de moeder van je moeder geworden. Er was geen ruimte voor jou om onbezorgd kind te mogen zijn.

Als hier sprake van is kan het voelen alsof de “oerbron” van je bestaan niet gevuld is, omdat er een belangrijke basis in je leven ontbreekt. Dat wil niet zeggen dat je niet in staat bent om voor jezelf te zorgen, niet succesvol kan zijn in je werk, zelf geen goede moeder kan zijn of incapabel bent om relaties met anderen aan te gaan. Dit is voor iedere vrouw weer anders.

De kans is wél groot dat je je leven leidt vanuit overlevingspatronen. Het kost je bijvoorbeeld veel energie om je staande te houden in het dagelijks leven. Je handelt dan vanuit een verkrampte staat in plaats van uit innerlijke kracht, ontspanning en levensvreugde.

Als je moeder er niet voor jou kon zijn, kan het je aan basisveiligheid, zelfvertrouwen en zelfrespect ontbreken in je leven. Misschien moet je vechten om liefde te ontvangen of geef je al je liefde weg aan anderen. De liefde die je zo hard nodig hebt voor jezelf, stroomt weg en je bron sijpelt leeg. Dit kan leiden tot oververmoeidheid, gevoelens van leegte, angst, onzekerheid en eenzaamheid.

Ook al ben je in het dagelijks leven een krachtige vrouw die veel voor elkaar heeft gekregen en gestreden heeft voor haar bestaansrecht, vrijheid en onafhankelijkheid, wanneer je het gevoel hebt gemist dat er van jou gehouden werd, kan iets in jou onbewust blijven hunkeren naar moederliefde of liefde in het algemeen.

Een laag zelfbeeld, bevestiging zoeken, overmatig dienstbaar zijn aan anderen, moeite hebben om grenzen te bewaken en gevoelens van schuld of tekort schieten, het kunnen signalen zijn van het zoeken naar liefde en erkenning die je node gemist hebt toen je klein was.

Dit kan zich uiten in problemen met je latere liefdes- en levenspartner(s). Bert Hellinger, de grondlegger van familieopstellingen zegt hier over: “Rejecting your mother is rejecting life. Partnerschip begins with the mother.”

Het kan zijn dat je een symbiotische relatie met je moeder hebt ontwikkeld, of haar innerlijk afwijst en weinig tot niets met haar te maken wilt hebben. Je houdt haar misschien (on)bewust op afstand of houdt de relatie voor de vorm in stand, zonder dat er sprake is van een wezenlijke verbinding.

De pijn die daarmee gepaard gaat, stop je het liefst diep weg of parkeer je ergens. Je hoort jezelf zeggen: “Mijn moeder is nu eenmaal zo, waarom zou ik energie in haar steken? Ze begrijpt mij niet, het gaat altijd over haar, ze staat altijd in de klaagstand, zij zal niet veranderen”.

Een sleutel naar herstel van de band tussen jou en je moeder is compassie. Compassie op kunnen brengen voor je moeder betekent werkelijk aanvaarden dat zij de beste moeder is voor jou. Je neemt haar aan als jouw moeder, met alles wat er is. Ook al vind je dat ze je tekort heeft gedaan en onvoldoende heeft gezien, of jou geclaimd heeft.

Een familieopstelling kan een aanzet geven om de (innerlijke) verbinding met je moeder te herstellen. Het kan je inzicht geven in wie zij is en waarom jij bent geworden zoals je bent. Zelfs als zij niet meer in jouw leven is, kan het deuren openen naar begrip, erkenning, (zelf)liefde en heling. Dit schept ruimte om je zowel vrijer én verbonden te voelen in jezelf, je relaties en jouw leven.

Neem vrijblijvend contact op voor meer informatie 0620235909

Plaats een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.